Maandag 10 September 2018

Dillingen an der Donau – Uttingen an der Ammersee 110 Km gefietst

De evolutie van een fietser…

Afgelopen nacht heeft er zich een kleine verkoudheid van mijn meester gemaakt en die moet maar zo snel mogelijk de kop ingedrukt worden. Ik vertrek om 07.30 uur en om 09.00 uur is de eerste supermarkt op de route. Hier het nodige fruit ingeslagen en iets verderop in het dorp maar wat pillen gehaald. ‘Komt goed’ , zou mijn oudste zoon zeggen. Echt een uitdrukking van hem die hij bezigt als iets niet helemaal zo gaat als verwacht. Het is zijn lijfspreuk en heeft het zelfs in het Gronings op zijn been laten tatoeëren. Komt goud!

Het stelt ook niet zo veel voor en ik denk aan de uitspraak van Gerrie Kneteman (oud wielrennen) : Als een voetballer valt, roept hij om zijn moeder. Als een wielrenner valt, roept hij om zijn fiets.

Vandaag heb ik twee etappes op 1 dag gepland staan. Dat komt voor mijn verdeling verderop in Italië beter uit. In het eerste deel krijg ik een paar klimmetjes voor de kiezen, de rest van de dag zal glooiend zijn. Er zijn stukken bij waar ik over lange onverharde paden rijd en goed in de flow kan komen. Daar bedoel ik mee dat ik dan op een forse snelheid ga rijden, maar die ik kilometers lang vol kan houden. Het gaat prima zo.

   

Om 17.00 uur arriveer ik op de camping aan de Ammersee, dus toch vandaag 9,5 uur onderweg geweest. De spaghetti bolognaise smaakt mij dan ook uitstekend en het is heerlijk zitten op het terras aan de Ammersee. De aanwezigheid van water geeft toch altijd een extra sfeertje aan de omgeving. Het uitzicht op de zeilbootjes en het geluid van de bewegende verstagingen is mooi.

Als ik mijn mail check zit er een bericht van Gerard tussen. We hebben het er gisteravond over gehad of zij ook vandaag hetzelfde zouden doen met twee etappes en dat zij dan morgen een rustdag zouden nemen aan de Ammersee. Ze hebben besloten om vandaag 1 etappe te rijden en in Augsburg te overnachten plus de rustdag te nemen. Een verstandig besluit als het even niet anders is. Je kunt proberen om vooraf alles te plannen, maar tijdens een dergelijke tocht zul je van dag tot dag moeten kijken wat te doen. Ik heb dat op mijn tocht van Eindhoven naar Barcelona in September 2016 ook zo ervaren.

Ik verwacht dat de mannen na de rustdag weer goed on track zijn. Marc in verband met zijn instelling om Rome hoe dan ook fietsend te halen en zijn goede voorbereiding met zijn uitrusting. Hij gaat als de brandweer!
En Gerard in verband met een soort evolutie die ik met eigen ogen bij hem heb zien plaatsvinden. De evolutie van een fietser tot een lange afstand fietser.
Toen ik hem voor het eerst op de camping aan zag komen, viel mij direct de goed gevulde grijze vuilniszak op die hij achter op zijn fiets gebonden had. Het leek alsof hij zijn vierseizoenen dekbed meegenomen had. Nu fietst ie inmiddels rond met een compressiezak in veilige oranje kleur en dat ziet er professioneel uit.
Daarnaast heeft hij in de afgelopen dagen een aantal overbodige zaken achtergelaten. Het begon natuurlijk met zijn tandplak dat hij verwijderde. Vervolgens de pleisters op zijn benen en een trui. Deze trui achterlaten ging hem wel aan het hart en hij heeft nog geprobeerd om hem aan een caissière van een supermarkt te geven, hetgeen ze weigerde. Dat kan ik mij goed voorstellen, want wat moet een caissière nu met een trui van een man die 2,08 meter lang is :-) Hij heeft de trui uiteindelijk met enig symbolisch vertoon onderweg op een mooie plek achtergelaten.


Marc heeft hem gevraagd of hij de kapotte koplamp die met ducktape aan zijn fiets vastgeplakt zat, mocht verwijderen en onderweg hebben ze het hangslot waar al lang de sleutel van zoek was en zeker 1,5 kg woog, door een fietsenmaker laten verwijderen. Er moest een forse betonschaar bij aan te pas komen en Gerard moest met zijn hand op zijn hart zweren dat het toch echt zijn fiets was.
What is next, Gerard? Veel succes met het vervolg van jullie tocht!
Zo wordt duidelijk dat een ieder op zijn of haar eigen manier een dergelijk avontuur aangaat en beleeft. Wat mij betreft maakt het niet uit hoe je het doet, als je het maar doet. Respect!

Inmiddels is het donker in Uttingen an der Ammersee en ga ik er een eind aan breien.

Gute Nacht Freunde!

Als je wilt reageren op dit bericht, kan dat hieronder. Dat vind ik leuk.

6 antwoorden
  1. René
    René zegt:

    Volg je blog al een tijdje John. Ben in juni naar Rome gefietst en alles komt weer naar boven bij het lezen hiervan. Je kunt nu de Alpen goed zien. Vond ik erg indrukwekkend vanaf de fiets. Geniet van de Ammersee. Heb je de Biergarten al ontdekt? Succes met de laatste etappe van deel 1! Gr. René

    Beantwoorden
    • john
      john zegt:

      Hoi René, leuk dat je reageert. Ik heb gisteren inderdaad al een glimp van de Aplen opgevangen. Het is hier prachtig. Vandaag naar Garmisch. Gisteravond de Biergarten even overgeslagen, maar in Garmisch zullen ze vast en zeker ook 1 hebben. greets John

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *