Zondag 30september 2018

Figline Valdarno – Anghiari. 85 kilometer gefietst

De pinda strategie…

Vanmorgen sta ik om 06.00 uur op want ik WIL vandaag verder, mijn mindset staat weer op volle kracht vooruit, wat er ook is of gebeurd.
Om 07.30 uur zit ik op de fiets en het is heerlijk fietsweer. Nu nog een beetje fris, maar dat vind ik prettig. Later op de dag zal het zo’n 26 graden worden.
De eerste hellingen voelen goed en dat geeft vertrouwen. De route door de Chianti-streek waar ik nu ben, is werkelijk schitterend. Wat een prachtige vergezichten.

Er zijn al veel fietsers op pad, veelal op racefietsen, en iedereen groet heel vriendelijk en sommigen roepen zelfs Bravo,Bravo naar me. Het doet me goed. De klim van 1,6 kilometer en 7% neem ik nu in 1 keer fietsend. De pijn op mijn borst door de Bronchitus is er nu niet en ik piep ook niet meer als een leeglopende skippybal. Het hoesten is er nog steeds en ik reken dat inmiddels tot mijn PSU ( Persoonlijke Standaard Uitrusting) en ik wil me daar nu even niet druk om maken.

Het is zelfs zo dat ik sinds tijden weer in een cadans kan komen en mijn ademhaling mooi gelijkmatig kan houden. Zo hoort het! Bij een plaatselijke bakker koop ik overheerlijjke broodjes die in olijfolie gedrenkt zijn met er bovenop kruiden. Het is zondag en ik wil mij niet weer laten verrassen door de hongerklop.
Het is echt een geweldige zondag, zo eentje die je in een doosje wil doen met een mooie strik er omheen.
Bij de plaats Capolona (bekend om de truffels) raak ik serieus even van ’t padje af, maar na 3,5 kilometer teruggereden te zijn denk ik ze weer allemaal op een rijtje te hebben. Toch lukt het even niet om de juiste weg weer te vinden en ik vraag het met behulp van het kaartje in het Reitsma boekje aan een Italiaan op een fiets. Hij wil het eerst uit gaan leggen, maar maakt dan een gebaar dat ik hem moet volgen. Hij rijdt zo’n 2 kilometer voor mij aan en wijst mij de afslag naar Falciano. Mille grazie! Hij maakt ook nog even met gebaren duidelijk dat ik het maar een beetje rustig aan moet doen. Hij weet dat het zo weer gaat stijgen…


Ik besluit eerst maar eens de lekkere broodjes op te gaan eten en dan te gaan klimmen. Er waren vier soorten en ik heb ze alle vier gekozen. Ze zijn inderdaad heerlijk, maar bij 1 broodje lijkt het er op dat de bakker de dennennaalden van zijn uitgevallen kerstboom uit 2015 op het broodje heeft gestrooid. Maar verder ok hoor.

De Italiaan had meer dan gelijk dat hij zei piano,piano! En gebaarde dat ik rustig aan moest doen. Vanaf nu tot het eind van de dag is het alleen maar serieus klimmen naar het dak van de Chianti. Ook hier geldt weer dat de omgeving prachtig is. Na Falciano is er volgens het boekje een camping waarvan vermeld wordt dat deze niet opvalt en dat ik moet letten op een houten naambord. Niet gezien dus, en daar kom ik kilometers verder klimmen achter. Dan maar doorrijden naar Anghiari dat een bijzonder stadje moet zijn en een mooi camping heeft.

Zo tegen vieren heb ik een geweldige afdaling en ik denk dat het gedaan is met het klimmen. Niet dus. Helling 9-10%. Pffff…Ik sta onder aan de helling stil en denk; nu is het tijd voor de pinda strategie. Deze strategie heb ik ontwikkeld op mijn tocht naar Barcelona en gaat als volgt. Ik pak een zakje pinda’s dat ik eigenlijk altijd wel bij me heb voor noodgevallen. Ga met mijn rug naar de helling staan en neem een handje pinda’s. Eet ze op en draai mij om naar de helling en neem deze in mij op. Keer hem vervolgens weer de rug toe. Dat doe ik in totaal 5 keer waarna ik inmiddels zoveel mentale kracht tegen de helling heb verzameld dat ik hem met gemak op rijd. De pinda strategie, je mag hem van mij overnemen, gratis en voor niets. Echt, het werkt.

Terwijl ik dit Schrijf zit ik te eten op een terras midden in het oude centrum van Anghiari, wat een bijzonder stadje. Dicht op elkaar gebouwde huizen aan smalle zeer steile straatjes.
Het is een zondag die zeker voor in de top tien van mooiste zondagen komt !

Ciao amici !

6 antwoorden
  1. René
    René zegt:

    Dag John,
    Goed om te lezen dat je weer in vorm bent. Stond zelf ook Anghiari op de camping destijds. Lekker genieten van het uitzicht en het zwembad. En dat ontzettend steile en lange straatje midden in hef stadje. Indrukwekkend. Morgen Assisi? Succes! Gr. René

    Beantwoorden
    • john
      john zegt:

      Hallo René, ja ging vandaag voor het eerst weer echt goed. Wat een mooie plek om hier op de camping te staan en wat een bijzionder plaatsje. ik ga morgenochtend nog even een keer kijken en dan inderdaad naar Assisi. Ciao!

      Beantwoorden
      • René
        René zegt:

        Goedemorgen John,
        Nog een tip; Assisi is erg fraai, vooral vroeg in de ochtend wanneer de straten leeg zijn. Ik verbleef niet op de camping aldaar maar midden in het centrum bij een goedkope B&B (Aurora delle rose). Omdat de trip naar Massa Martana niet lang is, heb ik ’s ochtends in Assisi rondgelopen en ben na de lunch naar Massa Martana gefietst. Ook daar een mooie kleine camping met zwembad, goed eten en eigengebrouwen bier. Succes.

        Beantwoorden
  2. José
    José zegt:

    Hai John, fijn te horen dat je goed en ver gereden hebt, heerlijk hoor! Goede voortzetting in goede conditie! Groetjes van Paul, Gert en José

    Beantwoorden
  3. Cor en isobel
    Cor en isobel zegt:

    Bedankt voor je leuke verhalen en je pinda strategie.Fijne dat de bronchitis bijna weg is,kan het niet je fiets geweest zijn? Want die heeft wat te verduren met9/10 procent stijgingen .de groeten van ons ,zelf neem ik een boterham met Calvé-pindakaas ,dat helpt mij ????!!!!

    Beantwoorden
    • john
      john zegt:

      Hallo Cor en Isobel, IK zit op dit moment even achter een gammel gemeentecomputer in Citta di Castello. Ben op weg naar Assisi. Nee, mijn fiets rolt wel. Het gaat nu weer goed en de komende dagen heb ik eigenlijk geen bergen meer. Eet smakelijk! Ciao!

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *