Reis naar dichtbij

Ik ben op reis in mijn huis. Zojuist heb ik me in de waterafvoer bij de wasmachine laten glijden zoals je doet in het waterpark bij de camping ergens ver weg. De zwanenhals-bocht is meteen spectaculair en de frisse geur van het wasmiddel tintelt in mijn neus. De afvoer vanuit de cv-ketel doet het water en mijn zicht vertroebelen. Dan gaat het met een haakse bocht zeker twee meter recht naar beneden. De adrenaline spuit door mijn lijf. Bij het T-stuk kies ik voor rechtsaf en voel de haren die via het doucheputje in de buis hangen, in mijn gezicht. De snelheid wordt verder opgevoerd door de achtergebleven zeepresten bij de wastafel en tandpasta zorgt voor vlekken in mijn zwembroek. Weer gaat het stijl naar beneden, maar nu richting keuken. Eerst langs de vaatwasser waar ik afgeremd word door resten aardappel en macaroni van vorige week en vervolgens onder de spoelbak door waar ik mijn ellebogen schuur aan het tuinzand dat bij het handen wassen is bezonken. Opnieuw moet ik een beslissing nemen. Ik ga nu links en vraag mij na de bocht direct af of dit wel de juiste keuze is geweest. Er komt mij namelijk een nogal vieze geur tegemoet en verderop lijkt de buis over te gaan in één met een veel grotere diameter. Tevergeefs probeer ik mijn benen te spreiden om met mijn voeten te remmen tegen de gladde wand van de buis. Met een schok word ik wakker. De aftiteling van de film ‘Downsizing’ is nog net te zien op mijn televisie. Het verhaal over een Noorse professor die ontdekt heeft hoe hij mensen kan verkleinen. Hij was oersaai en ik ben in slaap gevallen. 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *