Zaterdag 8 September 2018

Rustdag in Ellwangen

Pipo…

Het wakker worden is tot nu toe steeds een bijzondere ervaring. Zo ook vandaag om 04.36 uur door een apart geluid.
Ik herken het want heel veel jaren geleden was ik in Tunesie waar binnen de excursie die geboekt was ook een surprise onderdeel zat. Dit verrassingselement bestond uit het om 04.00 uur -voor zonsopgang- gewekt worden en het in het pikkedonker in een polonaise achtige formatie door het dorp dat aan de rand van de woestijn lag, naar het dorpsplein lopen. Op weg daar naar toe was er een geluid te horen dat doet denken aan een gootsteen die met een draaikolkje leeg loopt, maar dan met de volumeknop op 10. Aangekomen op het plein lag dat vol met kamelen, die daar met z’n allen gezellig lagen te gorgelen. De groep werd op de kamelen gehesen en we hadden een prachtige zonsopgang in de woestijn. Hetzelfde geluid hoor ik nu dus ook en weet ook waar het vandaan komt. Er is een enorm circus naast de camping neergestreken als een soort ark van Noah, met ik weet niet hoeveel verschillende dieren. Paarden, bisons, kangaroes, lamas, en onder andere dus ook kamelen. Gisteren had ik het al gezien omdat ik op de fiets over het tijdelijke circusterrein naar het centrum moest. Toen ik van het terrein af kwam, werd mij door een mevrouw gevraagd of ik bij het circus hoorde. Dat nog net niet, maar ik denk dat ik grote kans maak aangenomen te worden, als ik er solliciteer.

      

 

Vanmorgen doe ik rustig aan op de camping, probeer enigszins structuur in mijn tent te krijgen en maak mijn fiets schoon. ‘S middags rommel ik naar het centrum van Ellwangen, wat een gezellig stadje is. Het is goed onderhouden met verschillend gekleurde huizen en onder andere mooie kerk die staan te glimmen in de zon. Het is een prachtige dag.

     

Teruggekomen op de camping is er een ouder echtpaar tegenover mij komen staan. Ze hebben een schildpad als huisdier bij zich. Hij heet Pipo en is door hun geadopteerd. Pipo blijkt gek op zwarte schoenen te zijn en als ik bij hem in de buurt kom, ben ik aan de beurt.
Vroeger als klein kind had ik ook een schildpad die meeging op vakantie naar Texel. Hij heette uiteraard Stoffel naar de gelijknamige schildpad uit de Fabeltjeskrant. Stoffel was redelijk rap en zat menig keer aan de andere kant van de camping. Hij werd dan meestal door een Duitser teruggebracht. Een van de eerste Duitse woorden die ik geleerd heb was dan ook Schildkreute. Maar Stoffel werd tijdens zijn ontsnappingen ook een aantal keren bijna overreden door campinggasten die met de auto naar de tent reden. Om dat te voorkomen hebben we hem voorzien van een lange pauwenveer die met een zuignap boven op zijn schild geplakt werd. Zo was Stoffel voor iedereen goed zichtbaar.

Nu zullen fietsreizigers die mijn blog lezen misschien denken ‘wat moet ik met die verhalen over kamelen en schildpadden’. Het zijn nu eenmaal de dingen die ik tijdens deze reis tegenkom en bij mij herinneringen oproepen. ik kan er ook niets aan doen.

Maar om op het fietsen terug te komen hier een tweetal tips:

1. Als je je fietstassen inpakt is het handig om zakken en zakjes te gebruiken. Zo ligt niet alles door elkaar. Het Action-zakje is mijn favoriet. Het zijn van die doorzichtige en hersluitbare plastic zakjes. Ik berg er van alles in op. Etenswaren, paspoort, snoertjes en zelfs kleingeld. Ze zijn uiteraard ook wel bij andere winkels te verkrijgen.

2. Douchecreme en tandpasta van de Lidl. Meestal bij de kassa liggend. Het zijn mooie kleine flesjes en tubes en dat neemt dus weinig ruimte en gewicht in.

Heb je zelf ook tips voor fietsreizigers? Reageer dan onder dit bericht, ik sta open voor goede ideeën.

Aan het eind van de middag komen Marc en Gerard aan fietsen. Ze hebben ook een geweldige dag gehad. ‘S avonds gezellig op het terras gezeten ik heb sinds tijden niet zo gelachen! Toffe gasten.

Ik ga nu aan de chocolademelk… Gute Nacht Freunde

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *