Vrijdag 14 september 2018

Ried – Glurns 66 km gefietst

De slag om de Reschenpas…

Het heeft afgelopen nacht de gehele nacht geregend en ik ben ontzettend blij met mijn tent. Ik had hem ook al op de hoge waterkolom (5000) uitgezocht en dat maakt hij goed waar. Ik begin me er ook steeds meer in thuis te voelen en de beperkte ruimte is geen probleem. Klokslag 06.30 uur stopt de regen, hoe kan het… De tijd dat ik altijd opsta. Er is meer tussen hemel en aarde.


Ik werk het standaard riedeltje af van douchen, inpakken en pillen er in. Het is zwaar bewolkt en de wolken hangen nog net niet in mijn tent. Eenmaal op mijn fiets even voelen hoe het met alles is: de voeten, benen, achterwerk, ademhaling en tussen de oren. Nou, het zit wel aardig goed vandaag, op het voor mij inmiddels irritante hoestje na. Het snot raak ik onderweg wel kwijt.

Ik moet dus vandaag over de Norbertshöhe (1405 mtr) en de Reschenpas (1515 mtr). Vanaf de camping is het eerst nog een aardig stukje fietsen en passeer en passant de Oostenrijkse – Zwitserse grens. De weg naar de Norberthöhe is 6 kilometer lang met een stijgingspercentage van 7%. Er zijn 11 genummerde haarspeldbochten op onregelmatige afstand van elkaar.
Onderaan de helling eet ik nog een chocoladebroodje en drink een kop koffie. Ik denk aan de uitspraak “de top is slechts het excuus voor de beklimming” en hoop dat als boven ben er net zo over denk.
Ook denk ik nog even aan Marco Pantani ( overleden Italiaanse wielrenner en het Roze olifantje genoemd). Hij zei een keer: ” ik houd van de bergen, maar op momenten van zware inspanning vervullen ze mij met diepe haat. Daarom probeer ik het lijden zo kort mogelijk te maken”

Ik ga ook proberen mijn lijden zo kort mogelijk te houden. Om 11.06 uur draai ik de helling op. Bocht 11,10,9 en 8 zijn genomen en ik maak een korte stop om mijn hartslag iets te laten zakken. Inmiddels vliegen de motorrijders met behoorlijke snelheid omhoog en zie ik geen enkele andere fietser, Bocht 7,6,5 en bij 4 een korte stop. Bij bocht 3 denk ik even dat ze het bord zijn vergeten neer te zetten, maar gelukkig hij staat er. Mijn adem zit inmiddels behoorlijk hoog en van bocht 2 naar 1 lijkt voor mij erg lang. Maar dan is er de beloning! De top om 12.02 uur. Mijn kleding is dusdanig doorweekt dat het lijkt als of ik onder de douche heb gestaan. Snel wisselen en dan de afdaling in naar Nauders.
Het zwaarste deel zit er op en het wordt nu nog enkel genieten en over de Reschenpas rijden. Het is geweldig om hier te mogen fietsen en de slag om de Reschenpas gaat bij mij de geschiedenisboeken in met de datum 14 september 2018. En…ik ben in Italië !


Direct na de pas krijg je uitzicht over de Reschensee. Een azuurblauw langgerekt meer met op de achtergrond hoge bergen met eeuwige sneeuw. Wat een plaatje!
Nog even flink doortrappen naar Glurns waar ik vannacht overnacht. Dat blijkt de kers op de taart te zijn. Een middeleeuws ommuurd vestingsstadje met 200% sfeer. Daar ga ik mij vanavond maar eens lopen vervelen….

 

Ciao amici!

Als je wilt reageren kan dat hieronder. ik vind dat leuk en geef altijd antwoord.

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *