Zondag 16 september 2018 Rustdag in Merano

Es ist viel zu früh!

Nog even weer terug naar gisteravond. Ik heb mijn basecamp opgebouwd op camping Meran. De camping ligt op circa 1 kilometer van het centrum en dat is heel prettig. Wat ook prettig is,is de douche. Hij heeft de kracht van een hogedrukreiniger en dat is ook nog eens practisch. Ik kan mijn kleding er goed mee uitspoelen.
‘S avonds komt Dieter naar mij toe en vraagt of ik samen met hem en zijn vrouw Traudel een glas wijn wil drinken bij hun caravan. Weer zo’n voorbeeld van hoe gastvrij wildvreemde mensen kunnen zijn en ik waardeer dat enorm. Het is gezellig en Dieter praat honderduit. Hij is onder de indruk van de circa 2200 kilometer die ik per fiets onderweg zal zijn.
Nadat we de fles samen leeggedronken hebben, neem ik in mijn tent een flinke slok van de anti hoest siroop die ik vanmiddag gekocht heb. Dat werkt en ik slaap tot 06.00 uur.
Dan word ik namelijk wakker van de man naast mij die in zijn tentje heel hard begint te roepen “es ist viel zu früh!” Hij herhaalt het wel dertig keer en spreekt met een rollende ‘R’.
Het was mij gisteren al opgevallen dat het tentje een beetje vreemd in de hoek van het veldje stond. Anders dan dat andere reizigers doen. De man is ogenschijnlijk enigzins in de war en dat is voor mij de verklaring van zijn geschreuw. Ik hoop ondertussen wel vurig dat de andere campinggasten mij er niet voor aan zien….
De rollende ‘R’ doet mij overigens weer aan heel iets anders denken. En wel aan Jacob, de papegaai die mijn ouders kochten toen ik een jaar of twaalf was. Jacob was een geel voorhoofds amazone, groen met een geel voorhoofd en hij kon diverse woorden zeggen met een rollende ‘R’. Hij kon ook blafgeluiden maken zoals de twee honden die er ook rondliepen.
Nu is het vandaag zondag en op zondagmorgen had mijn vader nog wel eens de gewoonte om op zijn keyboard te gaan zitten spelen en een medley van Klaus Wunderlich na te spelen. Hij deed dat niet onverdienstelijk, maar Jacob en mijn vader waren geen vrienden. Dat lag niet aan mijn vader, maar meer aan Jacob. Papegaaien zijn nu eenmaal vaak eenkennig. Als Jacob het ergens niet mee eens was, beet hij zich symbolisch in zijn poot en krijste de hele boel bijelkaar. Zo dus ook op zondagmorgen en terwijl mijn vader de volumeknop van het keyboard omhoog draaide, draaide Jacob zijn eigen volumeknop omhoog. Tussen mijn vader en Jacob is het nooit echt goed gekomen.

Dieter en Traudel zijn ook wakker geworden van de verwarde man en ze nodigen mij uit om bij hun te komen ontbijten met heerlijk vers gezette koffie. Het zijn lieve mensen.
Na het ontbijt maak ik nog een foto van het stel en en zwaai ik ze uit.

De hele dag hang ik een beetje rond in Merano, bekijk de winkels, eet een ijsje en luister naar de Tiroler live muziek. Weer een prima dag.
Omstreeks 17.30 uur krijg ik een whatsapp bericht van Marc en Gerard dat zij de Reschenpas ook overwonnen hebben en op de camping in Glurns staan. Alles ok met hen en dat is een goed bericht.

Mijn rustdag zit er bijna op. Morgen moet ik weer aan de bak en ik heb er zin in. De etappe gaat naar Bolzano, maar ik denk dat ik doorrijd naar Trento.

Ciao amici!

Als je wilt reageren kan dat hieronder en ik vind dat leuk. Je krijgt altijd antwoord.

4 antwoorden
  1. A. Visser
    A. Visser zegt:

    John,weer een heel verhaal,mooi om het zo te weten te komen. wij hadden vandaag geen rustdag, want wij zijn vanmiddag naar het restaurantje geweest bij het paterswoldse meer. Hier was n.l. zoals in de krant stond een grote en aparte braderie zou zijn . En dit klopte ook wel , anders dan anders . Na ruimschoots te zijn rond gewandeld zijn wij op het balcon aan het meer gaan zitten en wat gedronken en 2 porties bitterballen verorbert en deze waren uitstekend van kwaliteit.in het begin hadden wij gezien dat een kraam leuke soort kerst hangers had , en wij zeiden dat doen wij wel als we terug. mis alles uitverkocht, toen maar weer naar Rolde.Nu je weer bent uitgerust, veel plezier verder pa en ma.

    Beantwoorden
    • john
      john zegt:

      ah, was dus een gezellige dag! mooi! De bitterballen zijm daar inderdaad van goede kwaliteit. jammer dat het uitverkocht was, moet je weer een jaar wachten :-) groeten!

      Beantwoorden
  2. Piet Pieters
    Piet Pieters zegt:

    Hoi John, prachtig te lezen hoe jij je geluk op de fiets omschrijft. Zo heb ik het ook diverse malen ervaren. De vrijheid die je voelt, heerlijk. Mooi dat je het klimwerk hebt goed hebt doorstaan, na iedere klim wordt je beloond met een (mooie) afdaling. Zo onderweg doe je de nodige contacten op met mensen die in dezelfde modus zitten, ontspanning en vrijheid voelen. Ik krijg bij het lezen van je berichten een heel goed gevoel en de neiging om zelf iets te ondernemen, misschien had ik je dolletje ‘om mee te gaan’ met ja moeten beantwoorden, kon echter gezien mijn situatie niet. Ik las het bericht van je vader zonet, hij vertelde dat ze bij het Paterswoldsemeer waren geweest dit haalde bij mij de herinnering op aan mij opa en oma die aan het meer woonden. Ik heb daar veel gespeeld.
    Ik volg met veel interesse je ervaringen. Een mooie uitdaging om volgend jaar de Mont Ventoux van drie zijden te beklimmen, ik neem aan dat deze uitnodiging nog steeds staat. Veel plezier John

    Beantwoorden
    • John
      John zegt:

      Hoi Piet, jij begrijpt inderdaad hoe het is om in de fietsbubbel te zitten. Ondanks dat het af en toe zwaar is en niet echt comfortabel wil je iedere keer weer op de fiets stappen. Ik ben inmiddels bij Lago di Caldonazzo. Ook prachtig! Maar het Paterswoldsemeer kan ook meedingen voor een hoge klassering! Fijn dat het kezen van mijn berichten jou goed doet en inderdaad had je wel een stuk met mij mee kunben fietsen. De Mount Ventoux blijft nog wel even liggen waar hij ligt dus dat komt goed. Groeten and all te best , John

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *